Toen we laatst met Anne belde zei ze "dus jullie slenteren naar Rome". Met ons tempo van de afgelopen weken komt het daar eigenlijk wel op neer. Maar we hebben nu niets meer te klagen. Het gaat weer helemaal goed met onze gezondheid en we hebben de afgelopen dagen juist van wat extra tijd kunnen profiteren om een beetje "op kracht te komen".
Voor de zekerheid zijn we laatst toch even langs de eerste hulp post in een ziekenhuis geweest. Met name ik (Bert) voelde me erg slap, had een opgeblazen gevoel en de koorst wilde niet weg. Na 5 km lopen was ik blij als we konden stoppen en was ik helemaal op. In het ziekenhuis ben ik geholpen door een arts die zelf wellicht ook een wat opgeblazen gevoel had. De beste man sprak geen Engels zodat het gesprek over mij geheel via Helma liep. Samen met twee verpleegsters heeft hij uitvoerig naar mijn buik gekeken en overal in geknepen en op gedrukt. Na dit, en na een bloedonderzoek, was de conclusie dat ik, een mooie buik, maar gelukkig geen ontsteking of zo iets had. Hij, nogmaals zelf iets fors geschapen, adviseerde mij twee dagen alleen maar toast te eten en camille thee te drinken. Ook kreeg ik een recept voor wat lichte medicijnen om mijn maag en darmen weer wat tot rust te krijgen. Nu ben ik al niet zo'n fan van thee en camille is een leuk bloemetje voor in de berm maar niet voor in een kopje. Maar alles zonder gekheid, het heeft me goed geholpen en ik ben weer helemaal opgeknapt.
Ondertussen hebben we in Narni een rustdag gehouden in een van de mooiste hotels die we ooit gezien hebben. Het gebouw lag op een heuvelrug met een schitterend uitzicht. Het was gebouwd als klooster, later door een particulier verbouwd tot zalen annex feestcentrum en weer later door een ingenieur als prive woning in gebruik genomen. Deze heeft allerlei zaken, die hij op zijn reizen in het buitenland had gezien, er bij gebouwd. Zo was er een complete minaret bij gebouwd en was het park er omheen voorzien van allerlei beeelden en een obelisk. De meest recente eigenaren hebben het in 2002 gekocht er een jaar aan verbouwd en er het huidige hotel van gemaakt. De minaret en het park er omheen zijn geheel in stijl gerenoveerd en het geheel is voorzien van alle luxe die bij een hotel past. Ook aan het onderhoud werd alle aandacht besteed het lag er werkelijk schitterend bij. Toen we er aan kwamen waren we bang dat het stevig betalen zou worden maar tot onze verbazing was dit niet bepaald het duurste hotel dat we hebben gehad onderweg. Zonder meer een aanrader voor wie ooit in de buurt is.
 Ondertussen zijn we nu op een "steenworp" afstand van Rome gekomen en zijn we beland in het relatief wat onaantrekkelijke dorpje Fiano Romano. De afgelopen dagen hebben we heerlijk gelopen en zijn door allerlei kleine dorpjes gekomen die hier, uit eerder stategische overwegingen allemaal op een heuveltop liggen. Ze zijn werkelijk schitterend en aan uitzichten over Umbrie zijn we niets te kort gekomen. De komende paar dagen nemen we niet de kortste route naar Rome maar wel een die ook nog leuk te lopen is. Het weer is nog steeds goed en we hebben nog twee mooie luxe campings met o.a. zwembad in het vooruitzicht. We vermaken ons dus nog wel denk ik.
Deze laatste week nog iets van 75 kilometer voor we op 20 juli in Rome op het Pietersplein hopen aan te komen. Waarschijnlijk zal dit stukje dan ook het laatste stukje zijn dat we echt onderweg op de site kunnen zetten. Als we in Rome zijn plaatsen we uiteraard een berichtje zodat u ook echt zeker weet of we het gehaald heben of niet.
Tot slot, ook bijna aan het eind van onze tocht weer hartelijk bedankt voor alle berichten, mails, sms-jes en dergelijke. Het blijft leuk om te zien dat we niet alleen gevolgd, maar ook gesteund worden. Hartelijke dank daarvoor.
Hartelijke groeten en tot ziens,
Helma en Bert
| 
