Als je met mensen praat over onze (voorgenomen) reis, komen er vaak dezelfde vragen. Hierop willen we op deze pagina een antwoord geven.

 

Om met het laatste te beginnen: Frankrijk "ligt" ons niet zo, dus naar Santiago lopen willen we niet. Bovendien is deze route de laatste jaren zo populair, dat je (zeker het laatste deel) heel veel mede-wandelaars tegenkomt. Dat is niet iets dat ons aanspreekt.

Italië is een land waar we allebei gek op zijn. Bert wilde graag naar Assissi, de stad van Franciscus; onze route gaat dan ook via die plaats. Maar Rome is een plaats waar vroeger ook bedevaartgangers heen gingen en vinden we daarom een mooie(re) eindbestemming.

Nee, een bedevaart is het niet, maar we verwachten wel dat zo'n reis tot een soort bezinning leidt. Je bent een paar maanden met heel andere dingen bezig in een heel ander levenstempo dan we gewend zijn. Bovendien loopt het laatste deel via de route die Franciscus ook gelopen zou hebben; met veel kloosters en kerken e.d. Dat dit iets met je doet verwachten we wel. We willen ook graag een kaars van "onze" R.K. gemeenschap de Huet meenemen om die uiteindelijk in Rome aan te kunnen steken.

Nee, er zijn tenslotte vele wegen die naar Rome lopen.... Zoiets als de route naar Santiago bestaat niet. Er zijn wel twee fietsroutes naar Rome die in boekjes zijn beschreven. Verder zijn er verschillende lange-afstand-wandelroutes in Europa, die ook zijn beschreven. Bert is bezig met het uitzoeken van de route; dat wordt een combinatie van delen van verschillende routes. Zie verder de pagina: route

Nee; we gaan soms gebruik maken van hotels, pensions, jeugdherbergen of Bed&breakfast, maar verder gebruiken we de tent. Van tevoren wordt dat dus uitzoeken waar onderweg overnachtingsmogelijkheden zijn en die aangeven op de kaart.

Misschien dat we weleens 's morgens zullen bellen naar een pension of camping waar we die dag heen lopen, maar langer tevoren reserveren wordt lastig. Je weet niet zeker hoever je iedere dag komt, je moet rekening houden met tegenslag of eventuele blessures.

De tent meenemen heeft als voordeel dat je ook kunt overnachten in een plaats waar verder geen voorzieningen zijn. Bij een boer vragen of je in zijn land je tent mag opzetten zal vaak wel kunnen; in geval van nood kun je ook "gewoon" wildkamperen.

Bovendien hebben we van mensen die eerder nar Rome gelopen zijn gehoord dat het heel prettig is je eigen plek te hebben. Elke dag in een andere omgeving slapen maakt dat je je nergens echt "thuis" voelt, wat je wel in je eigen tent hebt.

Tenslotte (niet onbelangrijk) scheelt het behoorlijk in de kosten als je regelmatig kunt kamperen. Je kunt dan ook zelf koken. In een pension overnachten is duurder, maar bovendien moet je dan ook uit eten (je kunt niet in je kamer je eigen potje koken), zodat het wel erg duur is dat elke dag te doen.

Het meest ideaal is eigenlijk nog een jeugdherberg; je kunt daar meestal een tweepersoonskamer krijgen voor een redelijke prijs. Bovendien hebben wij tot nu toe in jeugdherbergen altijd de mogelijkheid gehad zelf te koken in een centrale keuken en er is vrijwel altijd een "woonkamer" waar je 's avonds kunt zitten. In Duitsland zijn er een aantal jeugdherbergen, in Italië ook.

We gaan gemiddeld 125 km. per week lopen; dat komt neer op zo'n 20 - 25 km per dag, zodat je af en toe een rustdag kunt houden. Omdat dat in de bergen niet zal lukken (er zijn etappes van zo'n 18 km. waar je zeker 9 uur over loopt) zullen we in de vlakkere gebieden meer moeten lopen.

We streven naar een totaalgewicht (rugzak met inhoud) van ca. 16 kg. voor Bert en 12 kg. voor Helma. Zie verder de pagina: materialen.

Nee, juist niet. Spullen die je na gebruik weggooit moet je eerst meesjouwen en gebruik je dan maar heel even.  Dus gaan er spullen mee die wel licht zijn, maar ook lang meegaan. Enige uitzondering: papieren zakdoekjes. Deze zijn lichter dan gewone zakdoeken (waarvan we er ook wel wat meenemen). Nadeel is alleen dat je papieren zakdoekjes alleen in pakken van zo'n 10 pakjes kunt kopen (maar misschien is dat onderweg in kleine winkeltjes wel anders).

In 1998 veranderde de ADV-regeling in het onderwijs ; de werkweek werd van 40 naar 38 uur teruggebracht. Toen deze regeling inging konden mensen kiezen: of de ADV opnemen, de uren die teveel werden gewerkt laten uitbetalen (je eigen ADV zelf vervangen) of die uren opsparen voor een langere verlofperiode. Het sparen kon toen voor een periode van 10 jaar. Ik heb daarvoor gekozen; met name als part-timer mis je die ADV-dagen niet echt. Uiteindelijk heeft dat ervoor gezorgd dat ik spaarverlof heb van de kerst- tot en met de zomervakantie van 2008.

Bert heeft dagen kunnen "sparen" toen hij enkele jaren geleden zijn directeur een tijdlang moest vervangen (die was onverwacht opgestapt). Hij heeft toen heel veel extra dagen gemaakt en met het bestuur afgesproken dat de vergoeding voor deze uren zou worden vastgezet voor en extra verlofperiode. Gecombineerd met zijn "gewone" vakantie- en ADV-dagen zorgt dat voor een verlofperiode van 4 maanden.

Nee. Er zijn mensen die erg begaan zijn met een bepaalde stichting en daarom lopen om geld in te zamelen. Wij lopen omdat we dat zelf graag willen en we zijn niet direct betrokken bij een of ander "goed doel". Wel geven we zelf aan verschillende goede doelen. Mensen die wel graag geld willen geven voor onze prestatie kunnen wat ons betreft zelf een doel kiezen en daar geld naar overmaken.

Dan is dat heel erg jammer. Uiteraard lopen we met de bedoeling de tocht te volbrengen. Maar er kunnen dingen tussenkomen (bij onszelf maar ook bij het "thuisfront") waardoor we (eerder) moeten stoppen.

Dat zal dan zeker een teleurstelling zijn; we hebben niet de mogelijkheid het een jaar later opnieuw te doen.

De tocht dan in een aantal vakanties (dus in delen) verder lopen kan dan wel, maar dat is toch heel anders dan een ononderbroken tocht.

Anne is gestopt met haar opleiding in Utrecht; zoals het er nu naar uitziet woont ze het komende schooljaar in elk geval nog thuis. Zij zal dus op het huis en de hond kunnen passen. Ook zal Emil af en toe in Doetinchem zijn. Buren willen we ook vragen een oogje in het zeil te houden, te helpen met bijhouden van de tuin e.d. Onze hulp Ans komt ook gewoon een keer per week in de tijd dat we weg zijn.

Nee; in de zomer- en herfstvakantie 2007 hebben we het Pieterpad van Doetinchem naar de Pietersberg gelopen (het stuk Pieterburen - Doetinchem hadden we al in eerdere vakanties gelopen). Eind maart willen we vanuit Maastricht vertrekken. Dit scheelt 230 kilometer; we hebben dit gedaan als training en test van de materialen, maar ook omdat de kans anders groter is dat we het niet halen. Het zou erg jammer zijn als de verlofperiode erop zit als we nog zo'n 200 kilometer van Rome zijn!

In de herfstvakantie hebben we nachtvorst gehad; 's morgens opstaan valt dan niet mee, het afbreken van de tent ook niet, maar verder kun je je op kou goed kleden. Als je eenmaal loopt is het altijd al snel behoorlijk warm. Vervelender is regen; als al je spullen nat worden is dat heel lastig, zeker als je in de tent overnacht. Op tijd de capes gebruiken, spullen goed (in plastic) verpakken is belangrijk, maar het blijft een heel gedoe. Ook zorgen natte schoenen (ondanks gore-tex worden de schoenen op den duur toch nat) eerder voor blaren. We hopen dus maar dat dat meevalt; ook een nacht in een hotel of pension helpt goed om spullen te laten drogen!

Het grootste probleem lijkt me de warmte; we lopen als het goed is in juni en juli in Italië. Hoge temperaturen en veel klimmen en dalen  is geen goede combinatie. Ook wordt water dan lastig; het is zwaar om mee te nemen, maar je hebt veel nodig als het heet is. 's Morgens zo vroeg mogelijk vertrekken en zo mogelijk 's middags een rustperiode of siësta houden is dan het beste. Als het heel heet is kun je 's avonds ook niet vroeg gaan slapen, dus het zal vermoeiend zijn.

Teruglopen zou nog een paar maanden extra vragen, dus dat doen we in elk geval niet. Terug per vliegtuig zou kunnen, maar het lijkt ons erg vreemd en ook wel frustrerend om een stuk waar je 4 maanden over loopt in een paar vlieguurtjes terug te doen. Daarom willen we met de trein terug; dat geeft in ieder geval een beeld waar je allemaal (ongeveer) bent geweest en omdat het wat langer duurt kun je een beetje acclimatiseren.

We hopen op tijd in Rome te zijn, zodat we daar nog een paar dagen kunnen blijven. In dat geval willen we die dagen doorbrengen met Anne en Emil en Helma's ouders; we hopen dat zij ons daar kunnen komen "inhalen".

Vast en zeker! Tot nu toe heb ik (Helma) elke loopdag wel een moment gehad waarop het vervelend was. Verkeerd gelopen, een omweg, een plaats waar je denkt te kunnen overnachten die niet beschikbaar is (camping dicht, jeugdherberg of hotel vol), erg warm of juist veel regen, dorst, honger, pijn in voet, knie, heup, schouder, enz.enz.enz. Of soms alle omstandigheden prima, maar gewoon een saai stuk!

Maar tot nu toe is er bijna altijd voor alle vervelende dingen een oplossing gekomen, en je geniet echt veel meer van een kamer in een B&B na een dag lopen in de stromende regen dan wanneer je daar gewoon twee weken zou logeren! Ook ergens iets eten of drinken smaakt veel beter als je het voor je gevoel echt verdiend hebt!